విచిత్రం

నేటి ప్రపంచం

చూపించమంటూంది సామర్ధ్యం

అడుగు ముందుకు వేస్తే ఆటంకం

వెనక్కి తీసుకోలేని అంతర్మదనం

ఎంతో దూరం లేదు అనుకున్న గమ్యం

సమయం రాగానే అంతా శూన్యం

ఎటు వెల్లాలో తెలియని గత్యంత్రం

మనసుకి అంతుపట్టని ఈ విపరీతం

ముందు కనిపించిన రంగుల చిత్రం

నేడు రంగులు మాయమై కనిపించేను తెల్ల కాగితం

ఎమిటో ఈ విచిత్రం !!

ఊహ

ఏదో ఊహ పేపర్ లో పెట్టే అంత వరకు ఆగనంది

తీరా పెన్ చేత పట్టేక ముందుకు సాగనంది

భాష వెతికి అక్షరాల్లో ఉంచుతుంటే చేయి వణికింది

కొంచెం ఆగి తిరిగి వ్రాస్తుంటే ఆశ పుట్టింది

ఆ ఆశ నిజమైతే ఎంతో బావుందనిపించింది

ఇలా ప్రతి ఊహ ఆశతో జతకమ్మంటే జీవితం నవ్వింది

కాని మనిషన్నాక ఆశ పడటంలో తప్పు లేదనిపించింది

అందుకే ఆశ నిజమవ్వడానికి ప్రయత్నం మొదలైయింది

ప్రయత్నం చేసి ఎదురు చూసి, చేరినట్టే అనిపించింది

కాని చివరకి అపజయం దక్కింది

అంతటితో ఆగేనా.. ఊహలు ఊహించటం మానేనా

ఆశ పడటం ఆపేనా.. అందుకే అంటారేమో

ఆశ పడు కాని ఆశించద్దు

ఊహించు కాని నిజమవ్వని శాశించద్దు

ఉన్నదాంట్లో త్రుప్తి పడు

లేనిది నాది కాదని సరిపడు

అప్పుడు అవుతుంది నీ జీవితం ఆనందమయం

లేదా అందులోనే దాగి ఉంది నీ పతనం !

నా..

తొలిపొద్దు వేకువ జామున..

సూర్యుడి వెండి కాంతులు..

నా మేనిని తాకుతూ..చెప్పేను శుభోదయం

పక్షుల కిల కిల రావాలు..

నా చెవి మీటుతూ..పలకరించే ఈ ఉదయం

బుడి బుడి బుజ్జాయి అడుగుల సవ్వడి..

ప్రతి రోజు..చెప్పేను నాకు నవోదయం !!

సాగే ప్రతి రోజున..

కారులో వినిపించే సంగీతం..

చల్లగా తాకే పిల్ల గాలి..

కనిపిస్తే నవ్వుతూ పలకరించే జనాలు..

కాఫీ ఘుమ ఘుమలు..

మనతో పని చేసే వారి విమర్శలు..

తెలిసిన వాళ్ళతో పేచీలు..

తెలియని వాళ్ళతో పరిచయాలు..

ఇలా ఒక్కో అనుభవం ఒక్కో అలలా..

మనసు తీరాన్ని తాకుతూ వెళుతుంటే..

పరిగెత్తే ఆ గడియారం ముల్లులా..

రోజు గడిచిపోతుంది !!

ఏదో వండాల వద్దా అనే వంటతో..

బుజ్జాయి చిన్న చిన్న ఆటలతో..

ఎప్పుడు వస్తూందా అని వేచి చూసే ఆ సాయంత్రం..

వెలిగే ఆ కొవ్వొత్తులా కరిగిపోతూంది !!

మెల్లిగా నడుం జార్చుతూ..

ఆ వెన్నెల సోయగాలని ఆశ్వాదించాలని

ప్రతి రోజు ఆ కిటికీ లోంచి తొంగి చూస్తే..

వెన్నెల కాంతిని కప్పివేసే ప్రపంచ వెలుగు

విమానాలే నక్షత్రాలు..

పొగ వాహనాలే కీచురాళ్ళ శబ్దాలు..

వీటినే నాకు నచ్చిన .. నా మది మెచ్చిన..

ఊహలతో కలల లోకం లోకి జారుకుంటాను !!

ఇలా జీవితంలో ఉన్న నవరశభరితాలన్నీ..

ప్రతి రోజు బ్రతుకు పుస్తకంలో ఒక్కో పేజీలా జతపరుస్తూ..

తీరిక సమయాన ఆ పేజీలే జ్ఞాపకాలుగా..

మరల తిరిగి చదవడానికి ఇండెక్సు జోడిస్తూ..

ఇలా ఇలా సాగుతూంది నా జీవితం..

లేదు అనే నిన్నతో కాదు..

ఉన్నా కూడా లేని నేడుతో కాదు..

ఉంది అనే రేపుతో...!!