నాలో నేను..

ఉప్పెనలా వచ్చే అలోచనల ప్రవాహంలో
అగుపించిన తీరం నీ మందహాసం
దానికే ఆనకట్టు నా మనోభావం !

నా ఘోష !!

ఎప్పుడు ఊహలలో తేలుతూ .. పూవుల సువాసనలో ఊగులాడుతూ .. చెట్ల కొమ్మలతో ఊయలలు ఊగుతూ .. అందని ఆ చందమామని ఎప్పటికైన అందుకోవాలని .. అదిపరిచే వెన్నెల హాయిలో నన్ను నేను మరిచిపొవాలని .. నిమిష నిమిషానికి ఉద్భవించే కోరికల ప్రవాహాన్ని గుండెలలో మోస్తూ .. నాలో ఉన్న అలోచనలకి రోజుకో రంగు అద్దుతూ .. అది చూపే రంగుల గారడీలో మైమరుస్తూ.. గమ్యమెరుగని బాటసారిలా పయనిస్తున్నాను.

నాలో చెలరేగే ఈ ప్రతిఘటనే - నా ఘోష !!

ప్రియా..

అవిశ్రాంత నిరాశ
నిస్పృహల మధ్య
నాకు ఆనందతీరాలకు
హేతువైన నిన్ను
మరిచేది ఎలా ప్రియా !

చిత్రం..

మెత్తగా హృదిని తట్టి..మెల్లగా వెల్తున్న ఆ చల్ల గాలికి.. మనసే స్పందించి ఒక చక్కని చిత్రం చిత్రించింది.. అందులో రంగులు నింపాలని వెతుకుతుంటే.. ఇంద్రదనస్సులాంటి నీ నవ్వుల కాంతులు కనిపించేయి.. మైమరిచి ఆ చిత్రం పూర్తి చేస్తే.. ఆశ్చర్యమెమో తెలీదు కాని కాలమే ఒక క్షణం ఆగి తిరిగి చూసి ఒక కొంటె నవ్వు నవ్వి మళ్ళి మరలి సాగిపోయింది.. ఆ చిత్రం ఎవరిదో కాదు.. నీదే !!

రేయి..

అందమైన వెన్నెల..చల్లని సాయంత్రం వేల..పచ్చని గడ్డి ఊయలూగుతున్న సమయాన..మల్లెల సుగందాల పరిమళాల మద్య..వెండి వెన్నెల కాంతుల్లో..మనసు పరవళ్ళలోన..ఆ చందమామ సాక్షిగా..నీ రాకకై వీక్షిస్తూన్న నా కనులని చూసి వెన్నెల సహితం అబ్బురపడి..ని చెంతకు చేరి చెప్పిన నా వలపు సంకేతాలని విని..నీవు రాగా నీ అడుగుల సవ్వడికే నా హృదయ సవ్వడి జోడై నా ఊపిరి కుడా బారమైన ఆ నిమిషంలో..ఒకే ఒక్క క్షణం నా మనసుకి అనిపించింది ..
ఈ రేయి ఇలాగే ఉండిపొనీ .......

నేను..

నేనేమిటో ఈ లోకానికి
తెలియజేయాలని బయలుదేరేను
కాని
తనేమిటో తెలుసుకోమని ఈ లోకమే
ఓ మహాగ్రందంలా తెరిచుకుంది
అందులో
నిర్లిఖితమైన
ఓ ఖాళి పుటను నేను !

పరిచయం..

ప్రతి క్షణం ఎదురుచూపు
ఎందుకో ఈ ఉలుకుపాటు
వస్తూందో రాదో తెలియని ఆ పలకరింపు
వస్తే ఇస్తూంది మైమరపు
రాకుంటే ఉండదు కంటికి కునుకు
వద్దనుకున్నా అవుతాయి ఈ తెలియని పరిచయాలు
ఎడారి వంటి మనసుకి అవుతాయి ఒయాసిస్సు
వీడి వెళ్ళిననాడు మాత్రం ఇస్తాయి భారమైన కన్నీలు !

అభిసారిక..

ప్రతి రోజు కళ్ళళ్ళో మరో శుభోదయ కాంతులు చుస్తూ
నిన్నగా మారుతున్న జ్ణాపకాలను గుండెల్లో దాస్తూ
భాధలని సంతోషాన్ని ముడివేసిన కన్నీలతో కళ్ళని కడుగుతూ
సాగుతుంది నా పయనం నేడులో.. రూపంటూ లేని రేపు వైపుకి
గమ్యమెరుగని కాలంలో నా జీవిత యానం సాగుతుందిలా
నేటి ఆనందాలను తాకట్టు పెట్టి మాత్రం కాదు
ప్రతి క్షణం అనుభవిస్తూ.. ఆశ్వాదిస్తూ.. మీలాంటి నేస్తాలతో పంచుకుంటూ...

చూపులు..

నీ చూపుల చురకత్తులు
ఈ హృదయాన్నిచీలిస్తే
గాయం కాలేదు సరి కదా
గేయం స్రవించింది !

కోరిక..

ప్రతి రోజు సూర్యుడు నవ్వుతూ నీకు శుభోదయం చెప్పాలని
ప్రతి రేయి చందమామ చల్లని కబుర్లతో కలల లోకంలో నిన్ను తిప్పాలని
ప్రతి తారక నీ ఎదుగుబాటలో ఒక మెట్టుగా నిలవాలని
ప్రతి పదం నీ కవితా వెల్లువలో ఓ మణిపూసగా జతవడి మిగిలిపోవాలని
నా ప్రతి సంతోషంలో నీ సంతోషం దాగి ఉండాలని
నా ప్రతి చిరునవ్వుకి అందం నువ్వే కావాలని
నా జీవిత పయనంలో ఏనాడు విడిపోని నేస్తంలా
ఒక మనసున్న బాటసారిలా నాతో కలిసి పయనించాలని నా ఆశ.. నా కోరిక !

మరుపురాని మరువలేని.. మదుర ఘట్టం కావాలి మన స్నేహం
మనిద్దరి జతలో గడిచిన ప్రతిక్షణం ఓ ప్రబంధం అవ్వాలి అని కోరికతో

సారిక !

ఎదురుచూపు..

మాటల కొటలలో నిన్నే మైమరిపించి
చేతల నాట్యం లో నిన్నే సవరించి
మదురమైన వేలలో కనులని ముద్దాడి
కలవరపడి కనులు తెరవగా సమయం సందించింది
నీ ఊహ నా మదిని భందించింది
మరల కనులు మూయగా రాత్రి నవ్వి పగలుతో చేయి కలిపింది
నా చేరువైన ఆనందాన్ని మరల తన చీకటిలో దాచేసుకుంది
మళ్ళీ రాత్రి కోసం నా మది వేయి కన్నులతో ఎదురుచూస్తుంది.. !

ఓ స్పందన..

పడమటి వర్షం
ఆకాశం గొంతులో పల్లవిస్తుంటే
పరవశపు హర్షం
గుండె గొంతును తడుతుంది !

ముద్దు..

తనువు కోరిన మోహానికి
తనివి తీరని దాహానికి
పెదవులు కర్తలై మదించగా
మధుర సుధ చిందిన వేలా
ఓ చెలి... తొలిముద్దు మధురిమలు
నుదిటిపై బిందువులాయెనే
ఈ కవితకి పదములాయెనే !

భావాలు..

స్నేహం లోని తియ్యదనం
ప్రేమ లోని కమ్మదనం
విరహం లోని పిచ్చిదనం
ఎదురు చూపులోని సహనం
అరహరం అదే మననం
ఇవికేవలం భావాలు ఒకప్పుడు
నీ వల్ల అనుభావాలు ఇప్పుడు !

చేమంతి..

నీ కౌగిల జడిలో...
నీ ముద్దుల సడిలో...
కునుకైన రాలేదే ఓ చేమంతి...
కలో నిజమో తెలియని ఆ అనుభూతి...

కనులు మూసుకున్నా చెలి ఓ పారవష్యంలో...
నిన్ను వెతుకుతున్నా మనసుతో ఆ పయనంలో...

జిలుగుల తారాకలు నీ జాడ చెప్పగా...
నే పంపిన చిరుగాలి ఆనవాలు చూపగా...
ఒదిగిన ముత్యమల్లే... పాలరాతిశిల్పమల్లే...
పవలించిన నిన్ను కనులార గాంచితినే...
నీ నగుమొము వదనాన్ని మదిలో దాచితినే...

ఎగసిన అనందం హృదయ వాడి ని పెంచ...
పెరిగిన వడి సవ్వడిని మరింత హెచ్చించ...
నీ నిదుర చెడుతుందేమొనని తలచి...
మరోసారి నిన్ను మనసార పరికించి...
సుకుమార నుదిటిని సుతారంగా ముద్దిడి...

వెనక్కి వచ్చాను.. ఊహకి సంకెల్లు వేసాను...
కనులు తెరిచి నీ ఊహా రూపాన్ని తిలకిస్తు మల్లి పారవస్యం లో....

ఇలా కునుకైన రాలేదే ఒ చేమంతి....
కలో నిజమో తెలియని ఆ అనుభూతి...

Mother's Day..

అమృతానికి అర్పనకే అసలు పేరు అమ్మ
అనుభూతికి ఆద్రతకే ఆలవాలం అమ్మ

ప్రతి మనిషికి పుట్టుకకు పట్టు గొమ్మ అమ్మ
ఈ లోకమనే గుడి చేరగా తొలివాకిలి అమ్మ !

--- శ్రీ మడుగుల నాగఫణి శర్మ గారు

పిచ్చి ప్రేమ..

నీకు తెలుసా రాత్రి కౌగిలిలో
ప్రపంచం నిద్రిస్తోంటే
హఠాత్తుగా గుర్తుకువస్తావు!
మెలుకువ వస్తుంది!
నా పిచ్చిగాని నిన్ను విడిచి
ఈ మనసెప్పుడు నిద్ర పోయిందని
నీ జ్ఞాపకం వెండి వెన్నెల గుండెల్లో వర్షిస్తే
నా ప్రమేయం లేకుండానే విరుస్తుందో నవ్వు!!
ఓ భావం ఎదలో మెదిలి పైకి చెప్పనూలేక
లోలోన ఇమడనూలేక
సతమతమౌతున్న అంతర్మథనం !
అనుక్షణం ఓడిపొతూనే ఉన్నా చిత్రంగా!
నాకెప్పటికీ అసలెప్పటికీ అర్థం కాదేమో
నువ్వంటే నా కెందుకో ఇంత పిచ్చి ప్రేమ!!

అలుక..

జాబిలిని చూస్తున్నా.. రేయి గడిచినా ఇంకా విహరిస్తున్నా...
ఇంకా రావెంటి అంటు విసుగ్గా నిద్రా దేవి పిలుపు...
ఎక్కడో దూరాన కాని ఉన్నామని నన్ను రమ్మని జాడ చెప్తున్న తారలు...
మరి ప్రశాంతత ఎక్కువైతే బాగోదని స్వరం పెంచిన కీచురాల రొద...
కొత్త పెల్లికూతురులా బిడియం తో వెల్లఆల వద్ద అన్నట్టు గా రాలుతున్న చినుకులు...
అయిన అన్నిటికి దూరంగా ఒంటరిగా అలోచనలో మునిగిపొయింది నా మనసు...
ఇంత అందమైన ప్రకృతిని ఎలా వర్ణించాలో అన్న తపన కాదులే దానిది...
ఒక చిన్న కోరిక మాత్రమే.. చిన్నబుచ్చుకున్న నేస్తాన్ని ఎలా వేడుకోవాలి...
మనవి ఆలకించి అనుగ్రహించవా... ఆగ్రహించక అలుక మానవా ఓ నా ప్రియ నేస్తమా !!

నాతోనే వుండలేవా?

సంద్రాని కి అలలా...
ముంగిట్లో రంగ వల్లిలా...
గగనానికి హరి విల్లులా...
స్వాతి చినుకుకి ముత్యపు చిప్పలా...
చంద్రునికి వెన్నెలలా...
పూవులకి సుగందంలా...
మేఘానికి వర్షంలా...
రవికి కిరణంలా...
ఎల్లప్పుడు...నాతోనే వుండలేవా?

జాబిలి..

మెత్తని చీర కట్టి.
కల్లకి కాటుక పెట్టి ..
కురులలో మల్లెలు పెట్టి
ప్రక్రుతి లా వచ్చింది
ఎన్నో ఊసులు చెప్పింది
ఎన్నో ఆటలు ఆడింది
ఇదంతా చూసి
జాబిలికి సిగ్గేసి మబ్బుల చాటున దాక్కుంది !