Tuesday, February 14, 2006

నీ నేను..


నా భావం
నా భాష్యం
నా హాస్యం
నా లాస్యం
ఆన్ని నీ సొంతం...
నువ్వు కాని నువ్వు నా నువ్వు
అసాంతం నా సొంతం
-- నీ నేను

Wednesday, February 08, 2006

భావాలు..


భాషకందని భావాలెన్నో
మదిలో అక్షరరూపం దాల్చమంటే
మొరాయిస్తున్నాయి..

ఊహకందని ఆశలెన్నో
మదిలో ఊహల్నుండి వాస్తవానికి
రానంటున్నాయి..

ఎలా నా భావాలు ఆశలు నీ ముందుంచటం !!

Thursday, February 02, 2006

వనమాలి..


గాలికి రాలిన ఆకుల్ని సహితం
ప్రేమగా సృచించే ఓ తోటమాలి
వాడిన పూలపై నీకెందుకోయి జాలి..

మొగ్గగానే మొక్కనుండి దూరమై
వెలుగుచూడని ఈ వికసించని పూలపై
నీ కెందుకోయి జాలి ..

పూలు కోసేవారికి లేని జాలి
చెట్లు నరికే వారికి లేని జాలి
మాపై నీ కెందుకోయి వనమాలి !!

Wednesday, January 18, 2006

కలలు...


నా కలలు సంద్రం లో అలలు
నిజమయ్యెందుకు విరిసిన నా కల తపిస్తుంది
తీరం చేరలని ఎగిసిన ప్రతి అల ప్రయత్నిస్తుంది
కాలేని నా కల కనుమరుగవుతుంది..
చేరలేని అల సాగరంలో కలిసిపోతుంది
అయినా భాధ పడవు..విశ్వాసాన్ని వీడవు
మల్లి కొత్త రంగులు పులుముకుని వస్తాయి నా కలలు
మరింత వేగంతో ఎగబడతాయి అలసిపోని ఆ అలలు
అందుకే నా కలలు సంద్రం లో అలలు !!

Monday, January 16, 2006

యత్నం..


అనుకున్నది సాధించాలని ఆశిస్తే సరిపోతుందా ?
అడుగైనా కదపకపోతే ఆకాశం అందేస్తుందా ??

ఉలి దెబ్బలు తొలచకపోతే శిల చక్కని బొమ్మౌతుందా ?
పలుగు నేల తగలకపోతే పంట వెలుగు మనదౌతుందా ??

వేలి కొసలు మీటకపోతే వీణపాట వినిపిస్తుందా ?
వేల శృతులు కలవకపోతే బృందావనమనిపిస్తుందా ??

యోచనకే పరిమితమైతే ఆశించిన గమ్యం దొరకదు !
ఆచరణే కరువై పోతే ఆశయాలకర్ధం మిగలదు !!

Wednesday, January 11, 2006

నీ రాకకై ...


గడ్డిపూల గుంపుల అంచున మెరిసేటి
ఓ మంచి ముత్యమా జారిపోకుమా...!
అలసి సొలసి నా సఖుడొస్తే
పాదాలు కడుగను నీవు కావాలి సుమా...!!

గుడ్డిదీపపు చిన్న వెలుగున
కనిపించు ఓ కాంతి కిరణమా ఆరిపోకుమా...!
యే నిశి రాత్రో నా ప్రియుడొస్తే
దారి చూపను నీవుండాలమ్మా..!!

మసక బారిన నా కన్నుల
నిలిచిన ఓ జీవమా నన్నిడిచిపోకుమా...!
నా కై నా ప్రాణనాధుడొస్తే
అతని పాదాల చెంత విడువడానికై కాస్సేపు ఆగమ్మా...!

Monday, January 09, 2006

ఓ స్వప్నమా...


ఊహల అంచున
ఆశల అందలంలో
తొణికిసలాడుతున్న స్వప్నమా
నిజమై నాకు కనిపించు
దరిదాపున కనిపిస్తూ
అంతలో మాయమై దూరమయ్యే
ఎండమావిలా మారకుమా
ఓ స్వప్నమా ! ఓ స్వప్నమా !

నీ అరుణవర్ణం నాలో ఆశలు రేపే సువర్ణం
సిరులతో కాన లేని నీ హిమపాతంలో
నాకే సొంతముగా కరుణించుమా
ఓ స్వప్నమా ! ఓ స్వప్నమా !

Thursday, January 05, 2006

తృప్తి


కోరికల కొండల ఆవల
నింగి నేల కలిసే అంచున
అందంగా నిలబడి ఉన్న తృప్తిని చూసి
అందుకుందామని వెర్రి అశలతో పరుగెడితే
ఎన్ని కొండలు దాటినా
తృప్తికి, నాకూ మధ్య దూరం తరగడం లేదు
అలిసి, విసిగి వెనుదిరిగిన నేను
ఒక్కమారు నాలోకి తొంగి చూసాను చిత్రం !
అది నాలోనే నిండుగా ఉంది !!

Thursday, December 29, 2005

Happy New Year


నీలి గగనాల మాటున దాగిన నా ఆశలు
పిల్ల గాలుల అలల సవ్వడులపై తేలి
సుమదుర మదురిమలుగా కురిసే........

రాబోవు నూతన సంవస్త్సరమునకు
సరికొత్త ఆశలతో స్వాగత కుసుమాంజలి !!

Wish U All A Very Happy New Year 2006.
I wish all of ur dreams come true.

నీలో..


ఉచ్వాశమౌ తా నీ శ్వాశలో
జీవమౌతా నీ ప్రాణం లో
స్పందన ను అవుతా నీ హౄదయం లో
చెలిమి నే అవుతా నీ స్నేహం లో
కల్పన ని అవుతా నీ ఊహల్లో
భావాన్ని అవుతా నీ బాసల్లో
ఆలొచన ని అవుతా నీ ఏకాంతం లో
ఆలాపన ని అవుతా నీ మౌన గీతం లో
ఆతౄతని అవుతా నాకొసం వేచి వుండే నీ ఎదురు చూపుల్లో
మోగలి కాంక్షని అవుతా నీ ఏకాంత సిబిరం లో..
వీడిపోని బంధమౌతా నీ నులి వెచ్చని కౌగిల్లో
ఊపిరి ని అవుతా నీ హౄదయం లో !!

Tuesday, December 27, 2005

ఓ స్నేహమా..



మంచి అనే ఉద్యానవనంలో వికసించిన కుసుమానివో
మది అనే నదిలో ప్రవహించే అమౄతానివో
మమత అనే అద్భుత అనుబంధానికి అంకురానివో
మనసు పాడే సుమధుర గీతానికి పల్లవివో...

మనసు అనే వేదికపై వయసు వేసే నౄత్యానివో
వయసు వేసే నౄత్యానికే ఓ చక్కటి అభినయానివో
జ్ఞాపకమను వేదికపై చెలరేగిన అలల తాకిడివో
వెల్లువై తీరాన్నిచేరి అలసిపోయిన కడలి కెరటానివో...

ఊహ అనే మహాసముద్రమో ఎగసిపడుతున్న అల నీవో
స్వప్నమను నందన వనంలో నేను కట్టుకున్న సౌధానివో
మమకార మను పూతోటలో సుగంధాలు వెదజల్లే పారిజాతానివో
అలంకారం అను హారంలో పొందికగా ఒదిగిపొయిన మణిపూసవో...

చెలిమి అనీ పేరుతో నీవు కోరే చేయూతకు
నేను ఎల్లపుడూ సిద్ధం
మైత్రి అనే మరోపేరుతోనైనా దరికిచేరితే
కలిసి పయనిద్ధాం
నిర్వచనం లేని ప్రేమకి కుడా ఓ అందమైన
అర్ధాన్నందించిన ఓ స్నేహమా
అంతేలేని నీ స్వరాజ్యంలో నాకు కూడా
కాసింత చోటు కల్పించవూ....

Sunday, December 25, 2005

ఓ కొయిలమ్మా


కోయిలా.......కూయవే........తీయగా
సవ్వడి.........చేయవే........... హాయిగా
మనసులోన తొడిగే ఆశల మామిడి చిగురులు
ముంగిట్లోన విరిసే ముద్దొచ్చే మందారాలు
మదిలోన కురిసే, సేద తీర్చే వేసవి మల్లెలు
మందుటెండలోన పలకరించే చిరుగాలులు
ఈ ప్రక్రుతి అంతా నీ సుస్వరాలతో శోబిల్లే
సొభానాలేనమ్మ.....ఓ కోయిలమ్మ
నలుపు నీ రంగయితే.....కమ్మని కావ్యమైన నీ రాగం
స్వచ్చమైన తెలుపమ్మా....ఓ కొయిలమ్మా !!

Friday, December 23, 2005

బంధం


బంధమో అనుభందమో
తెలియని మనసుకు
తెలుసు ఒక భావం
ప్రేమ అనే పదంలో
ముడేసే మనసుకే
తెలుసు దాని అర్దం
వ్రాయవచ్చు ఒక కావ్యం
తెలియదు దాని అంతం
మనసుకి తెలుసు దాని భాష్యం
కాని తెలుపదు దాని పరమార్దం
ముగించలేదు ఆ కావ్యం
చెప్పలేదు దాని భావం
చెరుపలేదు అనురాగం
మరువలేదు భందం
ముగిస్తుంది జీవితం
అందుకే అది అయ్యింది అమరం
ప్రతిమనసుకి తెలుసు
ప్రేమ చిరస్మరనీయం
అది తెల్సుకొని బ్రతకడమే
జీవిత పరమార్ధం !!

Thursday, December 22, 2005

ఆశ


మాట రాక తడబడే నీ ముందర ఆ క్షణాలు
నిజంగా నీ మాటలు అక్షర లక్షలు
నీ ముందుకు రాలేని, చెప్పలేని బిడియాలు
నీ కంటి పాపలో నా రూపు చూడలేక సిగ్గులు
నిను వీడలేక వెల్లలేని ఆ తీయని బాధలు
నీ ముందర నిలుచుంటే ఆగలేని గుండె జల్లులు
సిగ్గువిడిచి చెబుతున్నా నాలోని భావాలు
నీ హ్రుదయాన దాగుండాలని ఏవో ఆశలు !

కవిత్వం


స్వప్నం లోంచి పుట్టిన కవిత్వం
మనసులను వూహింప చేస్తుంది !
జీవితం నేర్పిన కవిత్వం
అలసిన మనసులను వూరడిస్తుంది !

వీడ్కోలు


ప్రతి క్షణం ఎదురుచూపు
ఎందుకో ఈ ఉలుకుపాటు
వస్తుందో రాదో తెలియని ఆ పలకరింపు
వస్తే ఇస్తుంది మైమరపు
రాకుంటే ఉండదు కంటికి కునుకు
వద్దనుకున్న అవుతాయి ఈ నిలవని పరిచయాలు
ఎడారి వంటి మనసుకి అవుతాయి ఒయాసిస్సు
వీడి వెల్లిననాడు మాత్రం ఇస్తాయి బారమైన కన్నీలు !

ప్రేమ - 2


శ్రుష్టికి తొలి నేస్తం
విశ్వగ్రందానికి ఆది అంతం
మనోగవాక్షానికి తొలి సంతకం
ఎవ్వన వసంతాన నవ చిగురుల
తొలి అందం ప్రేమ !

ప్రేమ - 1


ఎద సముద్రపు అలలపై
నిశ్చలంగా రూపుదిద్దుకున్న
అపురుపస్వరూపమై విచ్చుకున్న
విచిత్ర చిత్రమే ప్రేమ !

నేస్తం


నాపై వ్రాసే ప్రతి పదంలో
నాకై అర్పిస్తున్న మాటల మాలికలో
నీ కవితల వెల్లువలో
నన్ను నేను మర్చిపొగలను - నేస్తం
కాని నాకై తపిస్తున్న నిన్ను మరువ తరమా
గడ్డిపోచని తెలిసి కుడా నన్ను చేరిన ఓ మంచి ముత్యమా
రవి కిరణం సోకకుండ నిన్ను దాచుకొవడం నా తరమా
కరిగి నానుండి జారిపొకుండా ఆపవసమా
నీవే చెప్పమ్మ రాగాల ఓ కొయిలమ్మ !

కాలం


కదులుతుంది కాలం సాగర కెరటంలా
ఏదో సాధించాలన్న ఆరాటం
సాధించవచ్చులే అన్న నిర్లక్ష్యం
కదులుతోంది కాలం
ఏదో చేద్దామనే కుతూహలం
కాని ఏమిచేయలేని పిరికితనం
కాలం ఇలా కదిలిపొతూనే..
కదిలిపొయింది కాలం
చెరిగిపోయాయి స్మ్రుతులు
గడిచిన సమయం వౄధా అని విచారం
తలుచుకుంటె ఆపలేని దుఖం !